تبليغاتX
دوست دارم با صدای آهسته منو صدا کنی ...
مقاله / شعر / نقد / داستان
  جدايي
روزي ازم پرسيد:بزرگترين آرزوي توچيست؟ گفتم:تحقق يافتن آرزوي تو.....اما افسوس هرگزندانستم آرزوي تو جدايي از من بود

ماهی هر جایی که باشه
              همیشه تو دل دریاست ،
                         پر زدن رویای اون نیست
                                    چون که دریا اوج رویاست

                                                 ماهی هر جایی که باشه

                                  روی ساحل می نشینه
                        تا بازم یه موج دیگه
                 از دل دریا ببینه ؛
دل دریا قدر دریاس
            نفساش زنده و برجاس ،

                             ماهی ساحل رسیده
                                     تشنه ی دعای دریاست ؛
                                                      آره ؛ اینم امتحان ِ
                                   آره ؛ رسم روزگار

                        واس ِ دریا کار نداره
      صبر ِ و برد ِدوباره ؛
می شینم تو هر ترانه
                همدل و همراه دریا
                            جای ماهیش پُر نمی شه
                                             ولی من ماهی ِ دریام .

بي تو ، مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم

ای سیبنا بخدا قسم که تو تا هنوز نمی دانی که من ترا

 چقدر دوست دارم

تقدیم  بتو که گفتی من ترا دارم

دیگران را چیکنم سیبنا

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در شنبه هجدهم آذر 1385  |
 
 

 

سلام مهربونم میدونم میای ونوشته هامو میخونی تو که نذاشتی حرفمو

بزنم همش تهدید کردی اینجا نوشتم شاید خوندی ولی بذار اخرین حرفمو

 برات بنویسم تو که حتی برای اخرین بار منو از شنیدن صدای نازت محروم

 کردی میدونم تو این مدت خیلی اذیتت کردم اخه سخته فکر کن یک عمر

در انتظار  سیبنا Image hosting by TinyPic

 

 آرزو دارم بفهمي درد را...............سیبنا

 

آرزو دارم بفهمي درد را. تلخي برخوردهاي سرد را. مي رسد روزي كه:

 

بي من لحظه ها را سر كني مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني. مي رسد روزي كه شبها در كنار

 عكس من نامه هاي كهنه ام را مو به مو از بر كني  به جرم اينكه خيلي ساده بودم به زندان دلت افتاده و نمی توانم از زندان عشق پا کت فرار

کنم سینا   شب تا صبح سیبنا روحید بیدار اما سیبنا خواب .........ای سیبنا

 

 بودم اگرچه حكم چشمانت ابدبود براي مرگ هم اماده بودم

 

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در شنبه هجدهم آذر 1385  |
 

سلام سیبنا ای کسی که زندگی را برایم زیبا ساختی دلم برات تنگ شده 

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در شنبه هجدهم آذر 1385  |
 

دست و پای شکسته کار می کند و......اما قلب شکسته کار نمی کند

روحیت تو باز برات مینویسه و....سیبنا

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در سه شنبه سی ام آبان 1385  |
 تنهای تنهاییم

در تنها تریت نهاییم تنها کسم تنهای تنهاییم گذاشت ای خدای مهربان کاری بکن در تنها ترین تنهاییش تنها کسش تنهای تنهاییش نگذارد

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در سه شنبه سی ام آبان 1385  |
  سیبنا سیبنا سیبنا دوستت دارم تا آخر عمرم
  •  سیبنا سیبنا سیبنا دوستت دارم تا آخر عمرم
  • روزها فكر من اينست و همه شب سخنم              كه چراغا فل ازاحوال خويشتنم ؟
  •  
  • از كجا آمده ام آمدنم بهر چه بود ؟                         به كجا می روم آخر ننما يي وطنم
  •  
  • مانده ام سخت عجب كز چه سبب ساخت مرا        يا چه بودست مراد وي از اين ساختنم ؟
  •  
  • مرغ باغ ملكوتم نيم از عالم خاك                          دو سه روزي قفسی ساخته اند ازبدنم
  •  
  • اي خوش آنروز كه پرواز كنم تا بر دوست                 به هواي سر كويش پرو بالي بزنم
  •  
  • مي وصلم بچشان تا در زندان ابر                          از سر عربده مستانه به هم در شكنم
  •  
  • من به خود نامده ام اينجا كه به خود بازروم             آنكه آورد مرا باز برد در وطنم
|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در سه شنبه سی ام آبان 1385  |
 
|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در سه شنبه سی ام آبان 1385  |
 
join alpha-Q group
|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در دوشنبه سوم مهر 1385  |
 فرازی از مناجات شعبانیه

بسم الله الرحمن الرحیم


مناجات

* * * * * * * * * * * * *
بهار آرام مى‏آيد به ديدار گل نرگس نسيم فتح و پيروزى ز گلزار گل نرگس صبا بر صحن باغستان سرود مهر مى‏خواند گلاب از عرش مى‏ريزد به دربار گل نرگس گل ناهيد مى‏سوزد زهجران دل عاشق ستاره کام مى‏گيرد ز ديدار گل نرگس رواق ابروى احمد، فروغ ديده آدم توان نور خورشيدى ز رخسار گل نرگس قرار زورق نوح، و حجاب نيل موسايى عروج قامت عيسى ز انوار گل نرگس بهاران، مژده ميلاد مهدى را بيان دارد تمام قدسيان ديگر پرستار گل نرگس گل نرگس ز چشم عاشقان پنهان نمى‏ماند خوشا چشمى که مى‏ماند وفادار گل نرگس خوشا چشمى که مى‏گريد به شوق ديدن رويش خوشا قلبى که مى‏باشد گرفتار گل نرگس بگو اى جلوه سينا بگو اى عروة‏الوثقى جهان آرام مى‏گيرد ز گفتار گل نرگس بگو اى زاده زهرا، بگو اى صاحب دلها بگو اى آخرين معصوم و مهيار گل نرگس منم فرزند مکه، جان احمد، وارث حيدر يدالله فوق ايديهم بود يار گل نرگس منم مصلح، منم منجى، منم هادى، منم مهدى منم غمخوار محرومان و دلدار گل نرگس گل سوسن، گل مريم، گل اختر، گل لاله گل اميد مى‏رويد ز گلزار گل نرگس گل ديگر نمى‏خواهم بجز باغ گل زهرا دل مشتاق آشفته خريدار گل نرگس

 

فرازی از مناجات شعبانیه

پروردگارا  روح مقدس محمد صلی الله علیه و آله و سلم،  را در اعلی علیین به جوار خویش بپذیر

و به پاداش رنج ها و زحمت هایی که آن روح مقدس در راه رضای تو و سعادت بندگان تو به خود پذیرفته ، قرین رضا و مسرتش فرما.

آنچنان بر منزلت و مرتبتش بیفزای که از آفریدگان تو ، هیچکس همسنگ و هموزن وی نباشد و بر فرشتگان مقرب و پیامبران مرسل تو برتری و مهتری گیرد.

و همچنان فرزندان صالح و پیروان صادق او را از شفاعت و محبتش بهره مند ساز و بیش از آنچه ما را به اکرام و انعام وعده فرموده ای ، انعام و اکرام فرمای.

خداوندا ، ای تو که بندگانت را به وفاداری فرمان داده ای ؛  ای تو که از هر وفادار ، وفادارتری  و از هر بخشنده ، افزون تر و مطلوب تر همی بخشی.

تو اگر بخواهی بر دفتر کردار بندگانت به جای گناه ، ثواب بنویسی و عوض کیفر ، پاداش فراوان فرستی.

 

                                                           *************

                                  بوده دل بيقرار، يكسره چشم انتظار

تا كه ببيند تو را، ای ضربان بهار!
غايب سبز صبور! چشم تو، يك چشمه نور
لذت يك دم حضور، كرده مرا بی قرار
نبض زمان، دست توست! جمله جهان، مست توست
غرق دعا می شوم، تا كه شوی آشكار
سبز خرامان تويی! باد گل افشان تويی!
پرده غيبت بدر، از سر رحمت بيار
نيت پروازكن، نغمه ما سازكن
لب به سخن بازكن، ای صنم گلعذار!
عالم و آدم تمام، منتظران قيام
تا بفرستی پيام، سر برسد انتظار
ارمغان فشمی
 
 
يوسف مصری نمی آيد به كنعان دلم
بازسر را می گذارد غم به دامان دلم
بی حضورچتر دستانت ببين يعقوب وار
مانده ام امشب دوباره زير باران دلم
خوب می دانی زليخای جنون با من چه كرد
پاره شد در ماتم عصمت گريبان دلم
نوح من ! خاصيت عشق است امواج بلند
كشتی ات را بشكن و بنشين به طوفان دلم
كی بهارت می وزد بر گيسوان حسرتم
كی نگاهت می شود ای خوب مهمان دلم ؟
تا بگويی با من از عريانی اندوه خويش
تا بگويم با تو از اسرار پنهان دلم
بوی پيراهن مرا كافی است تا روشن شود
چشم تاريك و شب خاموش كنعان دلم
فاطمه تفقدی


 

|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385  |
  تنهاي تنها بودم

        تنهاي تنها بودم ، با تنهايي درد دل ميكردم  سیبنا، من بودم و يك دنيا تنهايي

تو آمدي و مرا عاشق كردي، عاشق آن قلب پر از محبتت كردي

مرا در اين دنياي عاشقي در به در كردي

بدان كه من به آساني گرفتار تو نشدم ! در اين راه عاشقي سختي كشيدم ، درد كشيدم ،

انتظار سختي كشيدم سیبنا تا با تو و عاشق تو بمانم

تو با ماندنت در كنارم كاري كن كه همه اين سختي ها را از ياد ببرم

اينك كه من گرفتار تو شدم و راهي براي بازگشت به سوي تنهايي ندارم تا آخر راه با تو

مي مانم ، بدان كه براي عشقت جان خواهم داد

زندگي ام فداي تو ، اين قلب كوچك و پر از غمم براي تو ، اين همه احساس پر از عشق در وجودم نيز تقديم به تو

بدان كه بيشتر از همه چيز دوستت دارم ، دوستت دارم ، دوستت دارم و دوستت دارم

باز مي نويسم كه دوستت دارم ، عزيزم خيلي دوستت دارم

تكرار مكرر كلمه دوستت دارم را باز به زبان خواهم آورد تا بيشتر از هر لحظه اي باور

كني كه من بيشتر از هر زماني و بيشتر از هر چيزي دوستت دارم عزيزم

اينهمه سختي و اينهمه انتظار و اينهمه غم و غصه در اين لحظه هاي عاشقي نشان از

عشق و دوست داشتن من نسبت به تو مي باشد 

تو باور نكني خداي عاشقان باور دارد  شمس الدین  روحیت كه دوستت دارم

كلمه مقدس دوست داشتن و ابراز آن به تو با گفتن آن كلمه نيست ، با نوشتن و يا حس

كردن آن نيست ، بايد با ماندن تا آخرين لحظه زندگي ام به تو ثابت كنم كه دوستت دارم

شايد زماني كه مرگم فرا برسد بفهمي كه من چقدر تو را دوست داشته ام ! بفهمي كه چقدر

من براي رسيدن به تو سختي كشيدم ، و زمان مرگم باور كني كه به حرفم و عهدي كه با

تو بستم پايبند بودم

آري پس اي خداي بزرگ كاش زودتر مرگ من فرا رسد تا ياروم باور كند چقدر او را

دوست ميداشتم

قدر مرا بدان اي يار ، غرورم را در آن سرزمين تنهايي ها شكستي ، مرا تسليم آن قلب

پاك و از عشقت كردي ، مرا در اين دنياي عاشقي دربه در كردي ، مرا وابسته آن قلب پر

از محبتت كردي ، اينك كه تو مرا عاشق كردي بيا و تا پايان راه با من باش

بيا و مرا پشيمان از اين عاشق شدن نكن و مرا وسوسه نكن كه دوباره با تنهايي باشم

تنهاي تنها بودم ، اما اينك با تو هستم ، هستم مي مانم و خواهم ماند و بارها گفته ام و

ميگويم و خواهم گفت كه دوستت دارم ، باز ميگويم كه دوستت دارم … دوستت دارم و

دوستت دارم ……. آري دوستت دارم  راستی سیبنا همین لهظه یادم آمد گرییه تو

که وقتی مریض بودم برای روحیت چطور گریه میکردی و روحیت برای سیبنا خوب ....

اين كلمه را از حفظ نميگويم ، اين كلمه مقدس را از ته دلم ميگويم . آري از ته دلم با صداي

خیلی آهسته آنقدر که خودم هم نشنوم ميگويم


كه دوستت دارم

 

       

 

 

 

 

       

 

  


|+| نوشته شده توسط شمس الدین ریکا دلجو در شنبه بیست و یکم مرداد 1385  |
 
 
بالا